آذر۲۱
در شمال غرب کشور حد مرز استانهای آذربایجان غربی و شرقی و زنجان و کردستان ما بین شهرهای تکاب، زنجان، میاندوآب و میانه که منطقه کوهستانی نزدیک به شهرهای دندی از استان زنجان و تکاب آذربایجان غربی با مجموعه ای از آثار تاریخی مواجهیم که مجموعه تخت سلیمان با ویژگیهای خاص در میان این آثار جلوه نمایی میکند . مجموعه آثار باستانی تخت سلیمان که در ۴۵ کیلومتری شمال شرقی شهر ستان تکاب در استان آذربایجان غربی قرار گرفته، با وسعتی معادل ۵/۱۲ هکتار به عنوان یکی از محوطه های تاریخی مهم کشور محسوب می گردد. در این منطقه نشانه ها و بقایای استقرار از هزاره اول قم تا قرن ۱۱ ه.ق ملاحظه می شود. اما اوج شکوه و آبادانی تخت سلیمان مربوط به دوره ساسانی می باشد. که ساختمان آتشکده آذر گشنسب در آنجا احداث و به عنوان مهمترین معبد مورد احترام حکومت مذکور ایفا می نماید و آتش جاودان آن به مدت ۷ قرن نماد اقتدار آئین زردتشت محسوب می شده و آتشکده ساسانی آذر گشنسب از زمان حکومت ایلخانیان به بعد « تخت سلیمان » نام گرفت . وسیع ترین تاسیسات مذهبی و اجتماعی مجموعه مربوط به دوره ساسانی است که تاکنون شناسایی و از زیر خاک بیرون آورده شده است. بقایای آثار معماری این مجموعه متعلق به یکی از بزرگترین نمادهای مذهبی، سیاسی و فرهنگی اواخره دوره ساسانی در قرن ۶ م به شمار می آید .
Read the rest of this entry »
آذر۲۱
اردشیر دوم شاهنشاه ساسانی پس از نشستن بر تخت پادشاهی ایران فرمان نقش بستان را میدهد تا برای آیندگان باقی بماند او در این نقش حلقه شهریاری را از دست فره وشی نماینده اهورامزدا دریافت میکند و تصویر میترا الهه آب و نیکویی در این نقش وجود دارد که یک گل نیلوفر بر دست خود دارد و این نقش مهم نشان از پیروزی شاهنشاه ایران بر دیگر فرمانروایان دارد که زیر پای اسب شاهنشاه ایران افتاده و سم اسب شاهنشاه روی وی قرار گرفته است و در طرف روبروی او در زیر پای اسب فره وشی نقش اهریمن قرار دارد که نشان از نابودی بدی در برابر نیکی است در تصویر های دیگر نقش خسرو پرویز شاهنشاه ایران قرار دارد که نشان از ابهت و جاه و جبلوت پادشاه ایران در میان دیگر اقوام دارد .
Read the rest of this entry »
آذر۲۱
در حدود سالهای ۱۳۰۰ و ۱۳۰۱ گروهی از فرهنگ دوستان و دانشمندان انجمنی را بنام انجمن آثار ملی پایه گذاری کردند. این گروه برنامه های زیادی برای بزرگداشت مفاخر ملی و میراث فرهنگی مادی و معنوی برگزار کردند. نخستین اقدام مهم و اساسی این انجمن ساخت بنای آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی و تشکیل کنگره بین المللی هزارمین سالروز تولد فردوسی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی بود. دکتر عیسی صدیق اعلم یکی از اعضای انجمن آثار ملی که یکی از کسانی که در شناسایی و ساخت بنای آرامگاه و جشن بزرگداشت فردوسی در جریان امر بود در سال ۱۳۵۴ در مقاله ای بنام چگونه آرامگاه فردوسی بوجود آمد؟ در مورد روند طی شده می نویسد: انجمن با جمع آوری اعانه از مردم کارهای آماده سازی برای ساخت بنایی در خور حکیم توس را آماده کرد. به گفته صدیق اعلم در سال ۱۳۰۳ از مجلس درخواست کمک کرد. اما چون این برنامه همزمان با غوغای جمهوری خواهی و تغییر سلطنت شد به تعویق افتاد. در بهمن سال ۱۳۰۴ لایحه ای در مجلس به تصویب رسید که به موجب آن تمبری بنام فردوسی چاپ و درآمد آن مستقیما به ساختن آرامگاه اختصاص داشت. در ۲۹ تیر ۱۳۰۶ قانونی به تصویب مجلس رسید که ماده واحده آن این بود: مجلس شورای ملی به اداره مباشرت مجلس اجازه می دهد که از صرفه جویی های ۱۳۰۶ مجلس شورا مبلغ بیست هزار تومان برای ساخت مقبره فردوسی اختصاص دهد تا علاوه بر وجوه اعانه که توسط انجمن آثار ملی برای همین منظور جمع آوری شده است با نظارت اداره مباشرت مجلس صرف شود. با این مبلغ و مبلغ جمع شده توسط انجمن که حدود ۶۰ هزار تومان بود کار ساخت آرامگاه آغاز شد و در سال ۱۳۰۹ به پایان رسید .
Read the rest of this entry »
آذر۲۱
در عصر ساسانیان اموات را در “برجهاى خاموشان ” می نهادند و پس از ریزش کامل گوشته استخوانها را در مسوجى می پیچیدند و در ستوندانها در آرامگاههایی که در کمره کوه حفر می کردند و یا در اتاقهای مخصوص تدفین جای می دادند.در ایران تنها ۲ ستوىان سنگی شناخته شده است که یکی از انها ستودان بیشاپور است که به نقوش برجسته مزین می باشد.حجاری آن بسیار ساییده شده و تقریبا فاقد طرح است . نیمرخ اشخاص بوسیله توده ای یکنواخت بر زمینه اى گود ترسیم شده است اگر این نقوش برجسته را از لحاظ شباهت با ستوندانهاى ساخته از گل پخته مقایسه کنیم در میابیم که آنها عبارتند از میترا و مهر در حالى که بر گردونه خود –که اسبان بالدار آنها را مى کشیدند – سوار است .خداى آتش و ربة النوع ناهید (آناهیتا) در آن به چشم می خورد .
برگرفته شده از سایت : http://www.ariarman.com
آذر۲۱
در حاشیه شمالی و جنوبی شهر بیشاپور دو ستون سنگی سر از خاک بیرون آورده است که ارتفاع آنها ۴ متر بوده و سر ستونهای زیبا و حجاری شده دارد . روی یکی از این ستونها به خط پهلوی اشکانى و ساسانى نوشته شده است .
برگرفته شده از سایت : http://www.ariarman.com
آذر۲۱
در انتهای دالانهای شرقی مغربی تالار تشریفات دو ایوان وجود دارد که کف آن با نقش و نگارهای موزاییکی چهره انسان و گل و گیاه پوشانده شده بود . این تخته های موزاییک معرف تصاویر است به طوری که بر روی بیست و دو تا از اینها دو تصویر مشابه یافت نمی شود این ثابت میکند که هنرمندان ساسانی در صدد بودندکه در تجسم تصویر شباهت را مراعات کنند. بر روی تخته های دیگر که بزرگترند یک در میان تصاویر زنان و مردان کشیده شده است. در این میان تصویر یکی از زنان دربار دیده می شود که خود را باد می زند. درباریان با جامه های طویل ساکهای گل بر سر و دسته گلی در دست نشان داده شده اندو مطربه ای برهنه یک ألت موسیقی را با سیم مینوازد. یکی ازقطعه های موزاییک در موزه ایران باستان و دیگری در موزه لوور فرانسه وجود دارند .
برگرفته شده از سایت : http://www.ariarman.com
آذر۲۱
تالار شاپور یکی از بزرگترین آثار معماری دوره ساسانی است که به شکل چلیپا ساخته شده است . تالار چهار ورودی دارد و در هر ضلع ان ۴ تاقچه گچ بری شده وجود دارد که در گذشته روى آن نقاشی و رنگ آمیزى شده بود. اطراف تالار را دالانهایى احاطه کرده است .
برگرفته شده از سایت : http://www.ariarman.com
آذر۲۱
اگر چه دین رسمی کشور در زمان ساسانیان زرتشتی بود, اما آیین قدیم مزدایی بر پایه پرستش ناهید (آناهیتا) نیز در زمان اردشیر دوم داشته است . به نظر میرسد که اردشیر دوم می خواسته آیینی پدید آورد که بین همه اقوام شاهنشاهی مشترک باشد.بنابراین به تقلید ادیان بابلی و یونانی که خدایان خود را مجسم می ساختند , مجسمه این بغ را پدید آورد .این بدعت را میتوان با کوششی که پیروان بودا در زمان توسعه آیین بودایی تحت تاثیر جهان یونانی –رومی برای ایجاد مجسمه بودا به کار بردند مقایسه کرد .
Read the rest of this entry »
آذر۲۱
در فاصله ۲۵ کیلومتری شهر کازرون و ایران شهری باستانی به چشم می خورد .این شهر در کنار جاده ای ساخته شده بودکه در زمان هخامنشیان تخت جمشید را به شوش و در روزگار ساسانی به تیسفون متصل می کرد. این شهر که منسوب به شاپوراول ,دومین پادشاه ساسانی است بر طبق اصول مهندسی غربی که توسط هیپوداموس معمول گردید , ساخته شده است .
Read the rest of this entry »
آذر۲۱
این بنای تقریباً مستطیل شکل در جهت شرقی – غربی در شمال کاروانسرای صفوی بیستون و رو بروی فرهاد تراش، در زیر جاده قدیمی همدان – کرمانشاه قرار دارد. این بنا از دو بخش تشکیل شده است: بخش شرقی به ابعاد ۸۵×۸۰ متر، دیوارهای پیرامونی به عرض ۴۰/۲ متر دارد. ورودی این بنا در ضلع شرقی است. بخش غربی به ابعاد ۴۴×۵۵ مترف از طریق یک ورودی به بخش شرقی مرتبط می شود. این بخش در حقیقت حیاط خلوت مجموعه را شکل می دهد. نمای روکار دیوارهای بنا به وسیله بلوک های سنگی تراشیده و قسمت داخلی دیوارها با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته است.
Read the rest of this entry »
